Στο Εργαστήριο Ειδικής Επαγγελματικής Εκπαίδευσης Καλλιθέας βρέθηκε ο Βουλευτής Νοτίου Τομέα Αθηνών και Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ – Κινήματος Αλλαγής, Παύλος Χρηστίδης με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Ατόμων με Αναπηρία.
Συνομίλησε με τη διευθύντρια κα Νίκη Χατζηχαλεπλή, με παιδιά, με τους φροντιστές και τους δασκάλους τους και δήλωσε:
«Καταρχάς χαίρομαι πολύ που βρίσκομαι σήμερα εδώ και θα ήθελα να συγχαρώ όλους όσοι, από το δικό τους μετερίζι, βάζουν το λιθαράκι τους σε μια τόσο μεγάλη προσπάθεια. Ως βουλευτής μόλις δύο ετών, αισθάνομαι την ανάγκη να ζητήσω ένα μεγάλο συγγνώμη, γιατί αντιλαμβάνομαι πως το πολιτικό σύστημα, επί πολλές δεκαετίες, δεν έχει πράξει όλα όσα όφειλε ώστε να ανταποκριθεί στο αυτονόητο: μια κοινωνία προσβάσιμη και δίκαιη για όλους και όλες, με ίσες ευκαιρίες για κάθε πολίτη.
Η σημερινή ημέρα, η Παγκόσμια Ημέρα Ατόμων με Αναπηρία, αποτελεί μια υπενθύμιση, αλλά η συζήτηση αυτή δεν πρέπει να περιορίζεται μόνο σε επετειακές δράσεις. Οφείλει να είναι σταθερό κομμάτι της πολιτικής μας, είτε νομοθετούμε στη Βουλή, είτε εργαζόμαστε στην Περιφέρεια, είτε στους δήμους όλης της χώρας. Η προσβασιμότητα και η ισότητα ευκαιριών είναι έννοιες υπέροχες. Όμως η πραγματικότητα απέχει ακόμη πολύ από αυτό το ιδανικό. Με λίγα βήματα συνειδητοποιούμε εύκολα πόσα πρέπει ακόμη να γίνουν και πόσα κενά έχουν αφήσει τα προηγούμενα χρόνια.
Άκουσα σήμερα πολλά ενδιαφέροντα πράγματα. Βρισκόμαστε εδώ άνθρωποι που είμαστε γονείς, αλλά και άνθρωποι που νοιαζόμαστε από διαφορετικές θέσεις για τα παιδιά μας. Είναι σημαντικό ο καθένας μας να κάνει ό,τι περνά από το χέρι του, ώστε να δημιουργήσουμε μια μικρή κοινότητα που αναδεικνύει τα προβλήματα και συμβάλλει στις λύσεις τους. Χαίρομαι ιδιαίτερα για τις εξελίξεις σχετικά με το κτίριο του ΕΟΜΜΕΧ καθώς είχα κάνει και προσωπικά Ερωτήσεις στη Βουλή γι’ αυτό και είναι σημαντικό που σήμερα αξιοποιείται όπως πρέπει. Η στήριξη των παιδιών και των γονέων είναι καθοριστική, τόσο για το παρόν όσο και για το μέλλον, για την πορεία προς την αυτονομία και την ανεξαρτησία.
Θα ήθελα επίσης να αναφερθώ στους δασκάλους και στους καθηγητές, που ήταν και οι πρώτοι ανθρώποι που συνάντησα μπαίνοντας εδώ. Όσοι εργάζονται σε αυτά τα σχολεία χρειάζονται περισσότερη υποστήριξη, περισσότερους ανθρώπους δίπλα τους, περισσότερη αγάπη και ουσιαστική αναγνώριση της δουλειάς τους. Ο αγώνας τους δεν σταματά στο ωράριο, συνεχίζεται και στο σπίτι. Όσοι από εμάς έχουμε συνεργαστεί με τέτοιου είδους σχολεία, γνωρίζουμε πόσο βαθιά είναι η σχέση που αναπτύσσεται ανάμεσα στο παιδί και τον δάσκαλο ή τον φροντιστή του.
Είναι καιρός να ανοίξουμε μια μεγάλη συζήτηση, πέρα από κόμματα και χρώματα, για την πραγματική φροντίδα: για τα παιδιά, τις οικογένειες, τους εκπαιδευτικούς, τα σχολεία. Να εξετάσουμε ποιες δομές και ποιες υποδομές χρειάζονται αλλαγές. Πρωτοβουλίες όπως αυτή που αναφέρατε προηγουμένως είναι πολύτιμες, γιατί προσφέρουν βιωματική εκπαίδευση. Ωστόσο έχουμε ακόμη πολλά να κάνουμε. Ό,τι κι αν πούμε σήμερα είναι λίγο μπροστά στις πραγματικές ανάγκες.
Θέλω να σας συγχαρώ όλους. Σας βλέπω με χαμόγελο και καταλαβαίνω τη δύναμη που κρύβεται πίσω από αυτό. Συγχαίρω επίσης τους εθελοντές και τις ομάδες που στηρίζουν καθημερινά ανθρώπους και ανάγκες που συχνά δεν φαίνονται. Από τη δική μου μεριά – και προσωπικά – θα κάνω ό,τι είναι δυνατόν.
Σας ευχαριστώ θερμά για την πρόσκληση και για την ευκαιρία να βρίσκομαι σήμερα εδώ».