Η Δικαιοσύνη αναγνώρισε και σε δεύτερο βαθμό, αυτό που μεγάλο μέρος της κοινωνίας βίωνε, ως πραγματικότητα.
Μια απόφαση σταθμός για την ελληνική κοινωνία, τη Δημοκρατία και το κράτος δικαίου στη χώρα μας.
Μια βαθιά δικαίωση για όλους εκείνους που υπήρξαν θύματα της εγκληματικής οργάνωσης της Χρυσής Αυγής αλλά και ένα σαφές μήνυμα ότι ο εξτρεμισμός, ο φασισμός και η οργανωμένη βία δεν μπορούν να σταθούν ούτε πάνω από τους νόμους, ούτε πίσω από κοινοβουλευτικούς μανδύες στη Βουλή.
Η απόφαση αυτή, όμως, δεν αφορά μόνο το παρελθόν. Αφορά και το μέλλον. Ειδικά το μέλλον.
Αφορά τη νέα γενιά που μεγάλωσε μέσα στην κρίση, που αμφισβήτησε, που διεκδικεί μια πολιτική με αξίες και όχι με φόβο. Μια γενιά που δεν συμβιβάζεται με το μίσος ως κανονικότητα και δεν ανέχεται τον εκφασισμό του δημόσιου λόγου.
Συνεχίζουμε να υπερασπιζόμαστε τους θεσμούς, τα δικαιώματα και τον ανθρωπισμό απέναντι στη μισαλλοδοξία, τη βία και τον ναζισμό. Όχι ως τυπική πολιτική υποχρέωση, αλλά ως συλλογική ευθύνη απέναντι στους νέους ανθρώπους που απαιτούν διαφάνεια, αξιοπρέπεια και δημοκρατική συνέπεια.
Για τον Παύλο Φύσσα, τους Αιγύπτιους αλιεργάτες, τους συνδικαλιστές στο Πέραμα και κάθε θύμα βίας.
Αλλά και για κάθε νέο και νέα που θέλει να πιστεύει ότι η Δημοκρατία δεν είναι δεδομένη, είναι κατάκτηση που χρειάζεται συμμετοχή, φωνή και πράξη.